untitled

posted on 31 May 2012 19:16 by toonnn
สามสิบเอ็ดพฤษภา ห้าห้า
ทุ่มกว่าๆยังไม่ครึ่งดี.








ตอนนี้เพิ่งหยุดร้องไห้แบบฟูมฟายโฮกฮาก แสบๆตาขวา น้ำมูกน้ำลายเค็มปะแล่มเฝื่อนๆอยู่ปลายลิ้น ไม่ได้ร้องหนักแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วไม่รู้เหมือนกัน
 
 
เท่าที่นึกได้ ตอนแม่ตายก็ไม่ได้ร้องขนาดนี้นะ หรือเพราะช่วงนั้นไม่ได้ร้องไห้คนเดียว ต้องวิ่งวุ่นติดต่อพูดคุยกับมนุษย์คนโน้นคนนี้ไปมา เกรงว่าจะเปนที่น่าสมเพชแก่ผู้พบเห็น เลยไม่มีเวลาพอจะทรุดตัวปล่อยโฮกับตัวเองแบบนี้...

 
 ว่าแต่ตอนนี้อิตูนมันร้องไห้อะไร, จะร้องไห้หาพ่อเธอหรือเหมือนชื่อเพลงฮิตของคุณเท่งสามช่าอยู่ใช่หรือไม่?
 
คำตอบคือไม่ใช่


เมื่อกี๊มันแว๊นมอไซไปปริ๊นใบลาออก มฟล. มาต่างหากเล่า 



ขี่รถกลับเข้าบ้านมาแบบมึนๆ จอดรถเสร็จสรรพนั่งทอดถอนใจบอกแผนการเดินทางคร่าวๆกับป้าลุงแล้วอ่านหน้าหลังได้สามบรรทัด



น้ำตาก็เริ่มไหล 
 
 
 
ไหลเงียบๆเบาๆ แล้วก็ค่อยๆหนักหนาแปดจุดหกริกเต้อขึ้นเรื่อยๆ(อะไร- -)

จนสุดท้ายพาตัวเองออกมาจากหน้าจอทีวีและป้าลุง ป้าส่งเสียงไล่หลังมาว่ารีบไปนอนพักผ่อนซะนะ อือออตอบไปส่งๆ น้ำตาไหล กอดใบลาออกจนยับย่น 

Comment

Comment:

Tweet

ทำไมลาออกซะเล่า เรียนๆไปพบว่ามันไม่ใช่ยังงั้นเหรอ???

ปล. เป็นห่วงนะ

#1 By ใครถามยะ on 2012-06-05 12:09